Particuliere kredietverlening – deel 2

In de vorige N&I lieten we een financieel adviseur aan het woord over hun inzichten in Private Credit, als een mogelijke solide laag-risico additie op een bestaande investeringsportefeuille. Private Credit is helaas niet alleen maar positief in het nieuws. Hieronder een artikel (alleen Nederlands) van Martin Crum van iex.nl. Het artikel is gekopieerd hieronder.

Problemen private credit raken ook Europese banken en verzekeraars

Private credit worstelt met beleggers die massaal hun kapitaal terug willen. Dit is voor beleggers in banken en verzekeraars géén ver-van-hun-bed-show, want ook die bedrijven hebben exposure naar private credit.

Martin Crum op woensdag 11 maart 2026.

Het staat nog altijd in het middelpunt van de belangstelling: private credit, in essentie non-banken die aan bancaire dienstverlening doen - meer in het bijzonder het verstrekken van leningen. Daar hebben we al enkele malen eerder aandacht aan besteed, waaronder hier. 

Private credit is uitgegroeid tot een heet hangijzer onder beleggers. Die vragen momenteel hun in private credit geïnvesteerde kapitaal terug. Dit betreft doorgaans BDC's, oftewel Business Development Companies, speciaal opgerichte closed-end beleggingsfondsen.

Bron: Bloomberg 

Beleggers eisen massaal hun kapitaal op 

Op zichzelf is het terugvragen van kapitaal geen probleem, mits dat niet massaal gebeurt. Dat laatste is momenteel echter wel het geval. De vrees voor wanbetaling, met name in de softwaresector – wat op zijn beurt weer wordt aangewakkerd door de mogelijke impact van artificial intelligence op deze sector – zet beleggers ertoe aan hun kapitaal terug te vragen ('redemptions'). 

Standaard werd en wordt rekening gehouden met redemptions van circa 5% per kwartaal. Dat is tevens ook de ondergrens die door de SEC wordt gehanteerd. Nu de vrees onder beleggers is toegenomen dat een deel van de verstrekte leningen mogelijk niet wordt terugbetaald, kiezen velen ervoor om potentiële defaults voor te zijn.

Hierdoor zijn partijen als Blue Owl Capital, Blackstone en BlackRock met hun BDC's in problemen geraakt. Er werd veel meer kapitaal teruggevraagd dan er beschikbaar was. Dat is voor een belangrijk deel een liquiditeitsissue. Immers, de versterkte leningen zijn amper tot niet verkoopbaar/verhandelbaar waardoor er niet snel genoeg voldoende kapitaal kon worden vrijgespeeld om tegemoet te komen aan de vele redemptions.

Bron: Bloomberg  

Private credit sector krijgt klappen 

Het ene fonds is het andere fonds niet: bovenstaande aanbieders van BDC's hebben alle drie op compleet verschillende wijze gereageerd op de (te) hoge redemptions, daarover allicht een andere keer wat uitgebreider. 

Breder bezien geldt echter dat inmiddels de gehele private credit sector staat te wankelen. Berichten dat beleggers niet direct al hun kapitaal terug kunnen krijgen verspreiden zich als een lopend vuurtje in social media en hebben tot gevolg dat meer beleggers het zekere voor het onzekere nemen.  

Daarmee wordt het er voor aanbieders van BDC's een steeds grotere uitdaging om uitstappende beleggers te kunnen faciliteren. Een bijkomend probleem is dat wanneer er vanwege hoge redemptions leningen moeten worden verkocht, dat vaak juist de leningen van de hoogste kwaliteit zijn; simpelweg omdat die nog het beste onderhands te herplaatsen zijn.

Dat betekent dat beleggers die nog wel blijven zitten in deze BDC's, achterblijven met investeringen in leningen van mindere kwaliteit. En als dat kwartje eenmaal valt, is er op enig moment natuurlijk geen houden meer aan voor de beheerders van de BDC's.

Situatie CVC Capital is wezenlijk anders

Het is in dat verband goed om nogmaals te benadrukken dat CVC Capital weliswaar ook tamelijk omvangrijke private credit activiteiten heeft, maar daarbij niet gehinderd wordt door het redemptionsfenomeen. Immers, beleggers die daar - al dan niet terechte - zorgen over hebben, kunnen eenvoudigweg hun aandelen CVC Capital van de hand doen. Van redemptions is dus geen sprake. 

Uiteraard loopt ook CVC Capital wel risico op wanbetaling op de verstrekte leningen, maar het track record is tot op heden ijzersterk en de verstrekte leningen staan hoofdzakelijk uit in Europa.

Geen nieuwe 'Lehman'

Banken en verzekeraars hebben exposure naar private credit, bijvoorbeeld door het verstrekken van leningen, kredietfaciliteiten en rechtstreekse investeringen in private credit spelers. Dit betreft Amerikaanse bankreuzen als JPMorgan Chase, maar bijvoorbeeld ook usual suspect Deutsche Bank, BNP Paribas en ook ING Groep. Bij de verzekeraars raakt dit onder meer Allianz, AXA en ook Aegon. 

Beleggers moeten zich dan ook realiseren dat de zorgen rond private equity niet louter beperkt blijven tot de VS. De exacte exposure is lastig vast te stellen, maar uit analyses van onder meer UBS, Moody’s en toezichthouder EBA blijkt dat deze voor Europese banken rond de 9% à 10% ligt en voor Europese verzekeraars boven de 10%.

De angst dat problemen in private credit kunnen uitmonden in een nieuw ‘Lehman Brothers-moment’ lijkt echter overtrokken. De kapitaalbuffers van de meeste banken en verzekeraars - zeker in Nederland - zijn stevig genoeg en de omvang van de private credit markt op de totale kapitaalmarkt is relatief beperkt.

Wel kan de situatie leiden tot hogere voorzieningen voor slechte leningen. Verder hangt de impact vooral sterk af van geopolitieke ontwikkelingen en van de vraag in hoeverre de vrees voor defaults op uitstaande private credit-leningen toeneemt door de opkomst van artificial intelligence.

Disclaimer: Crum heeft geen posities in bovenvermelde fondsen.

Dit artikel mag niet worden beschouwd als professioneel beleggingsadvies. Voor meer informatie, zie de volledige disclaimer. Heeft u naar aanleiding van dit artikel een vraag aan de auteur? Stuur een mail naar analistenteam@iexmedia.nl.

Bronnen: iex.nl, Bloomberg, Diana Parkhouse